အေမရိကန္အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရးအဖြဲ႔က လေပၚကို ျပန္ၿပီး သြားဖို႔ အျပင္ လထက္ ပိုၿပီးေဝးတဲ့ ေနရာေတြကိုပါ သြားေရာက္ဖို႔ စီစဥ္ေနတာပါ။ ကမာၻနဲ႔ လဟာ မိုင္ ၂သိန္းခဲြပဲေဝးပါတယ္။ အပိုလို ၁၁ နဲ႔ လကိုသြားတုန္းက တရက္ခြဲ ၂ ရက္ေလာက္ပဲၾကာတာပါ။ တကယ္လို႔ အဂၤါၿဂိဳဟ္အထိ သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မိုင္သန္းေပါင္း ၄၀ ေဝးပါတယ္။ ဒီခရီးအတြက္ ေနာက္ဆံုးေပၚ orion အာကာသယာဥ္ နဲ႔ ဆို အသြား ၉လ အျပန္ ၉ လၾကာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ထြင္ဖို႔ လုပ္ေနတဲ့ တနာရီကို မိုင္ ၂ ေသာင္းေလာက္ႏံႈးနဲ႔ ပ်ံႏိုင္မယ့္ plasma ဒံုးယဥ္နဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ၃လေလာက္အတြင္း ေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။ ေရာက္ၿပီးရင္လည္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္လာလို႔ မရပဲ အဂၤါၿဂိဳဟ္နဲ႔ ကမာၻ လမ္းေၾကာင္း ျပန္တဲ့တဲ့ အခ်ိန္ထိေစာင့္ရဖို႔ တႏွစ္ခြဲေလာက္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ ေနရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိအခ်ိန္အေတာ္ၾကာသြားရမယ့္ ခရီးအတြက္ ေလာင္စာသယ္ဖို႔ က အဓိက ျပႆနာျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါ့အျပင္ အဂၤါၿဂိဳလ္ေပၚမွာ အသက္ရႈဖို႔ ေလ၊ ေသာက္သံုးဖို႔ေရနဲ႔ အစားအစာ လုိအပ္မယ့္ ျပႆနာေတြ ကိုလည္း ေျဖရွင္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကမာၻ႔ေလထုကေန အျပင္ကို ထြက္တာနဲ႔ ေနရဲ့ အပူဒဏ္ေတြ၊ လူအတြက္ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတဲ့ ေရာင္ျခည္မ်ိဳးစံု၊ ေနာက္ အာကာသထဲမွာ လြင့္ပ်ံေနတဲ့ ဥကၠာပ်ံ အပိုင္းအစေတြရဲ့ အႏၱရာယ္ေတြပါ ရွိေနတာပါ။ ဒီလုိအႏၱရာယ္ေတြထက္ ပိုအေရးႀကီးတာက အာကာသထဲအေနၾကာလာရင္ တလ ၂ လေလာက္နဲ႔ အရိုးပြေရာဂါန႔ဲ ႂကြက္သားေတြ ေလ်ာ့ရဲလာတဲ့ေရာဂါ လိုမ်ိဳး က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစတဲ့အျပင္၊ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အာကာသထဲ ခရီးသြားမယ့္ သူအတြက္ စိတ္က်န္းမာေရးကိုလည္း ထည့္တြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုလိုႀကံဳရႏိုင္တဲ့ အခက္အခဲေတြကို လာမယ့္ ဆယ္ႏွစ္ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္ဆို ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္လို႔ နာဆာက ယံုၾကည္ေနသလို အခုခ်ိန္အထိ Dutch ကုမၸဏီ တခုကို အဂၤါၿဂိဳဟ္သြားဖို႔အတြက္ စာရင္းလာေပးေနသူ လူေပါင္းက ၂ သိန္းေက်ာ္ေနၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။
Voa News
