ေပ်ာက္ဆံုး မေလးေလယာဥ္ကို ရွာေဖြရာမွာ ေကာင္းကင္ၿဂိဳဟ္တု ဓါတ္ပံုေတြရဲ့ အေရးပါမႈကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေကာင္းကင္ၿဂိဳဟ္တုေတြဟာ ကမာၻအထက္ မိုင္ ၃၀၀ ေက်ာ္ေလာက္မွာ လႊတ္တင္ထားတာပါ။ တနာရီ မိုင္တေသာင္းေလာက္နဲ႔ ကမာၻပါတ္လမ္းထဲမွာ လွည့္ပါတ္ေနတဲ့ ဒီၿဂိဳဟ္တုေတြရဲ့ အရြယ္အစားဟာ ကားတစင္းစာေလာက္ေလး ေပမယ့္ ေထာက္လွန္းေရးအတြက္ သံုးတဲ့ ၿဂိဳဟ္တုေတြကေတာ့ ကား၂စီးစာ ၃ တန္ေလာက္ေလးပါတယ္။ ဆက္သြယ္ေရးၿဂိဳဟ္တုေတြကိုေတာ့ ကမာၻအထက္ မိုင္ ၂ ေသာင္းနဲ႔ ၂ ေသာင္းခြဲေလာက္အျမင့္မွာ လႊတ္တင္ထားၿပီး သူတို႔ဟာ တနာရီကို မိုင္တေသာင္းနဲ႔ ၂ ေသာင္းၾကားလွည့္ပါတ္ေနတာပါ။ သူတုိ႔ကို ကမာၻရဲ့ လည့္ပါတ္ႏံႈးနဲ႔ ကိုက္ေအာင္ ခ်ိန္ထားတာမို႔ ဆက္သြယ္ေရးစံနစ္အတြက္ အဆင္ေျပေစတာျဖစ္ပါတယ္။ ေထာက္လွန္းေရးၿဂိဳဟ္တုမွာ ၆ ေပေလာက္ရွိတဲ့ မွန္ဘီလူးပါတဲ့၊ အေအးခံထားတဲ့ မီဂါပစ္ဆဲလ္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ကင္မရာနဲ႔ ကမာၻပါတ္လမ္းေၾကာင္းအထက္ အျမင့္ မိုင္ေလး ငါးရာကေန ရိုက္ယူရင္ ကမာၻေပၚက ၆ လက္မေလာက္ အရြယ္အစားရွိတဲ့ အရာဝတၱဳတခုကို ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အခု မေလးေလယာဥ္ေပ်ာက္ကို ရွာေဖြရာမွာ ၿဂိဳဟ္တုကေန ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲ ကို ရိုက္ယူတာျဖစ္ၿပီး ပင္လယ္ထဲ မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ေနခ်ိန္ တိမ္ဖံုးေနခ်ိန္နဲ႔ လိႈင္းႀကီးေနခ်ိန္မ်ိဳးေတြမွာ ေအာက္က အေနထားကို ေကာင္းေကာင္းမျမင္ႏိုင္တဲ့ အခါမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္နဲ႔ ျမင္ႏိုင္တဲ့ ကင္မရာေတြကို သံုးႏိုင္သလို ကြန္ျပဴတာမွာ software သံုးၿပီးလည္း ျပန္လည္စီစစ္ ခြဲျခားေပးႏိုင္ ပါတယ္။
From Voa news
